De overwinning van Trump tegenover Hillary Clinton heeft in enkele weken het politieke gesprek enorm veranderd en gekleurd.
Moest Clinton het nog hebben van de nette ‘ fatsoenlijke’ pers, dan heeft Trump zich meester gemaakt van Twitter en Facebook.
In een half jaar tijd [vanaf zomer 2016] zijn de gespreksplatformen veranderd… van nette debatten naar grove oneliners die beroep doen op sentimenten en godsdienstig-raciale voorkeuren.
Niet alleen in Amerika, maar ook in Europa… en ook wereldwijd.

Eva Rovers [cultuurhistorica] maakt gebruik van het existentiele denken van Albert Camus.
Zij stelt dat opstandigheid een goede zaak is, mits… er ook gezocht wordt naar nieuwe samenhangen en verbindingen tussen mensen.
Het is niet genoeg om alleen maar individueel in opstand te komen.
Nee, het is juist van belang dat de opstandigen elkaar vinden in nieuwe samenbindende programma’s en updated politieke organisaties.

Zij is van mening dat Twitter, Facebook en alle nieuwe – individualiserende – media de individualisering en versplintering juist vergroten.
Dat betekent dan ook dat gewenste veranderingen en vernieuwingen juist daardoor minder mogelijk worden.
Twitter, Facebook e.d. atomiseren en vereenzamen de opstandige mens.
Voeg daarbij het opkomende nep-nieuws en het schijn-optimisme van de traditioneel liberalen, dan kun je begrijpen waarom politieke partijen als Trump, DENK, LePen, AltfD, PVV… in opkomst zijn.
Feitelijk is het dus ook een reactie op de digitale ver-eenzaming.

[Voor meer info:
De opstandige mens is helemaal niet gebaat bij Twitter en Facebook, zie NRC van 7 & 8 jan. 2017 in katern Opinie en Debat. geschreven door Eva Rovers]

Je levensvraag voor vandaag [6 febr.]:
Op wie ga je in maart a.s. stemmen?

Met groeten, Ferrie

Opstandigheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *