Wat kan er in een half jaar veel veranderen.
In de zomer van 2016 gaf niemand Trump een kans om president van de Verenigde Staten [Amerika] te worden.

Nu, in januari 2017, is Trump president geworden en heeft hij al een groot aantal beslissingen genomen die direct uit zijn verkiezingsprogramma volgen.
Daarbij is het doorslaggevend dat hij het eigen-belang van Amerika voorop stelt.
America first  wordt zijn richtsnoer, en de vijand is de Islam-terreur.

De kritiek op Trump is niet mals;
hij polariseert internationale verhoudingen,
– hij steunt het agressieve deel van de Israel-politiek,
– hij verleidt de blanke conservatieve vrouwen,
– hij liegt en bedriegt dat het een zoete lust is, en…
– hij zou een vriendje van Poetin’s Rusland zijn.

Vreemd genoeg blijft de afkeuring van de as Clinton-Obama buiten beschouwing.
Terwijl dit tweetal toch echt de verkiezingen verloren heeft, en … niet zonder redenen.
Clinton loog over haar e-mail affaires, had geen economisch programma voor de poor white men, nam geen afstand van Obama’s high brow politics en droeg de duurzame last van de seksueel morele incompetentie van haar man.

Dus terecht krijgt Trump veel verwijten, maar evenzeer hebben de Clintons de Democratische Partij zeer ernstig geschaad.

Er is dus sprake van een politieke crisis in de VS… en dus ook bij ons in de E.U. van Rutte, Juncker en Timmermans.

 

 

Trump’s follow up

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *